استاد شعرا نظامى چو مجنون شد به خلوت‌خانهء خاك * به گوش او رسيد از اوج افلاك كه اى مجنون چه آوردى به درگاه * برآورد از جگر مجنون يكى آه كه شور عشق ليلى در سرم بود * كجا پرواى كارى ديگرم بود « 1 » لمولانا كمال الدّين اسماعيل آخر رقمى ز مشك بر ماه زدند * بر تنگ شكر مورچگان راه زدند آينهء روى دوست زنگار گرفت * از بس كه درون سوختگان آه زدند « 2 » « 3 » * 438 * و له أيضا : [ اى آنكه به غيرتست حور از رويت . . . ] اى آنكه به غيرتست حور از رويت * خورشيد برد جمال و نور از رويت روى تو درين دو روز كمتر ديدم * گشتم ز غمت چو موى دور از رويت لمهستى دايم گل رخسار تو پربار نماند * وين خسته‌دل اندر پى آزار نماند گيرم كه رخ تست گل باغ طراوت * گل نيز فروريزد و جز خار نماند تا چند كنى تكيه بر اقبال زمانه * كان زود زوال آيد و بسيار نماند تا چند كنى ناز كه تا چشم كنى باز * از عشق مِن و حسن تو آثار نماند « 4 » لمولانا أثير الدّين أومانى اين غزل يك دو نوبت از سر سوز * بلبلى باز گفت در نوروز كاى گل تازه روى خندان لب * وى نگارين بوستان افروز گر بدانستمى كه فرقت تو * اين‌چنين سخت باشد و دل‌سوز

--> ( 1 ) در سه بيت بالا حرف روى با فاصله يك سانتيمتر جدا نوشته شده است . ( 2 ) ند با فاصله يك سانتيمتر از دو بيت بالا جدا نوشته شده است . ( 3 ) اين رباعى در نسخه خطى ديوان كمال اسماعيل رقم 484 كتابخانه آية اللّه فاضل خوانسارى وجود دارد . ( 4 ) نذ با فاصله يك سانتيمتر جدا نوشته شده است .